Yazar: Abdul Kadir Yaşar

Gönlümün alabanda’sı Yapışmış senin sevdana Yol almış aşk denizinde Yüzer aheste aheste Suyu tükenmez çeşmesi Yüreğim bir aşk bahçesi Çiçeği

Sevdim sevdalımın kölesi oldum Yer etti gönlümde birler yediler O sana yüz vermez vazgeç dediler Ayrıldım düştüm yollara vah dedim

Çocukken oynardık sokakta hep biz Beraber büyüdük kardeş değiliz Gönül kuşu kondu dala severiz Sende beni tanırsın komşunun kız Sevdim

Civan gibi insanoğlu’dur korkmaz Deyip’de sanma yanına varılmaz Dosta yâr olur düşmana sarılmaz Namert kötülük eder mert iyilik Yiğidin eksik

Yüzümü döndüm güneşine Bulut yığ’dın önünde bana Aşkı attın aşk ateşine Kanımı döndür’dün katran’a Isıtır sanmıştım kalbimi Kış güneşi oldun

Doğdum sey’reyledim dünyayı heran Tanrı yaratıp vermiş her bedene can Sev demiş Allah’tan sonra bir canan Onca güzel içinde takıldı

Seni alıp giden peder’e değil Çektiğim çileye kedere değil Yazılan yazıya kadere değil Yolumu ayıran feleğe küstüm Ne canıma can

Solar mış nergis sümbülü Solar mış gonca gülü Günü gelir olur ölü Gönül gülü solmaz gülüm Gül yâr olur sonra

Gitmiş piri gelmiş biri Değişmiş hep ahlâk huyu Akşehir’in soğuk suyu Doğancı sokakta akar Dünyanın tam orta yeri Fakiri zengini

Canıma yetti deyip kahr’olsam Darılsam küssem dünyaya Göz göze gelmesem düşman ile Dostuma selam’ım olsun yeter Öfkelensem kussam içimdekini Kırsam

Gel gezip dolaşalım yan yana Can olayım senin gibi canan’a İlkbahar’ım yazım dedim ben sana Kış günü yorgansız bıraktın beni

Damla damla sevgi ile Çorak idim sulandım Düştüm sevda yoluna Yarı yolda bulandım O güzel hoş bakışlara Kandım beni sever

Burası salı pazarı Gelmiş Gedil Azarı Anlatmaya güç yetmez Zora sokar yazarı Bunlar hep yerli malı Doldurmuş tezgahları Üstünden eksik

Çıkardım uzun yola El salladım ardından Ben sevgimi sevdamı Yâr eyledim gören yok Hep sevdim sevilmedim Aşk ne imiş bilmedim

Bir karınca bir sineği Alır gider sırtında Yük hafif miş ağır mış Olmaz bile farkında Kimi iş ters kimi iş

Kumar bazen üttüm de Bembeyaz bir süttüm de Bin koyunu güttüm de Şu gönlüme bir çoban Bulamadım gitti Kim züğürt

Anam dokuz ay taşımış Durmuş karnını kaşımış Aş ermiş yoğurt aşırmış Gün gelmiş doğurmuş böyle Bebek mişim sevilmişim Zırlamışım dövülmüşüm

İçiyorum babam içiyorum Ben kendimden geçiyorum Ayık kafayla seçmedim Sarhoş dostu seçiyorum Çalıştım kazandım beşi Koydum bir kenara üçü Öğrendim

Genç yaşlı akran toy Abi abla kardeş Sülale hısım soy Adımız bir bizim Beraber oynadık Beraber güldük biz Beraber doyduk

İnsanlığı dünyada tartar beşer Günahkâr sevap’kâr der insan seçer Akıllı Allah bilir der zır deli Sırat köprüsünden oynar da geçer