Yazar: Abdul Kadir Yaşar

Pazardan eve gelir Doğranır dilimlenir İnsana iştah verir Mor soğanın hoş tadı Çok hoş bir cisim olur En güzel resim

Önümüzde kimse duramaz derdik Es tik gürle dikte  çak tık  şimşeği Fırtına boran dan vazgeçtim gitti Rüzgârın yerine yel’ine kaldık

Güzellikten adını almış Goncagül Göğe bakıp dua edermiş sümbül Yâr’inden ayrılmış bu dertli bülbül Gül dalına konmuş ağıtlar yakar Bülbülün

Gönlüm macur pazarı Ne ararsan var İsterse bu pazara Uğramasın yâr Sevinç matem hicran Merhamet ve vicdan Elem keder hüsran

Okumam da yoktu yazmam da önce Aşk okulunun piri ettin sen Alfabe bir oldu hepsi bir sordu Yirmi dokuz harfin

Ele avuca muhtaç Aciz ser sefil kuldum Bir derdime bin ilaç Aradım sende buldum Vardır bunda bir hikmet Dedim yola

Gider alışveriş yapar Döner dolaşır bakar Boşa kafayı takar Üçe alır beşe satar Bilmem neyin AVMsi Herşeyden var bir tanesi

Giyinmiş kuşanmış güzelce Bakar yan-yan göz süzerce Havasından da geçilmez Benden güzel varmı derce Ha!… maşallah dedim diye Ceza yedim

    Ak çalıya kara diken Hor’ a geçiyor hor’ a Okuyan anlamayan Neye yorar ise yor’ a Dost arkadaş

ALLAH Âdem’ in süveyda’ sında Âlem’in Süreyya ‘sındadır.

Bırak matem-yasını Boşalt kafatasını Mutluluk arabasını Gel beraber park edelim Elimizde panzehiri Dolduralım bu nehir’i İster isen bu şehir’i Gel

Besmele ile kalkın Dualar ile yatın Sinek böcek kalmasın Fincana bir mum yakın Bal kaymak yağın olsun Kahvaltınızı yapın Kışın

Seni gördüğüm gün salı Aklım çıktı zıvana’dan Orada kaldı asılı İndirme’dim havadan O gün bugün meyhaneler Son durağım oldu benim

Yüreğim çarp ardı seni görünce Yerinden ığranmaz taş ettin güzel  Yemyeşil yapraktım sen ettin gazel Taş olan kalbimi mum ettin

Sen gönlümü bağladın Yüreğim kıpırdamaz At beni ateşlere Yanar kül olur deme Saçların boynuma dola Bir ilmik at sağa sola

Sevdan yüreğimi vurdu Yollara düşürdü beni Gönül bağının gülünü Toplayıp der’meye geldim Dolaştım aradım durdum Sevgi çiçeğini buldum Önünde cihanı

Arada yolları bitir Çektiğimiz derdi yetir Bu hasreti burda bitir Ya beni yarime götür Ya yarim’i bana getir Sevda’sız bu

Gönül bahçem viran olmuş Gülleri mi der’enim yok Gönlümün bülbülü susmuş Seni sevmeye özüm yok Çok sevdim çok ayrıldım  Hovarda

Ne olursa olsun dersen Çiğ pişmiş ne buldun yersen Kalmaz kimse etrafında Ne arayan ne de soran Paran pulun bitti

Gece yattım uykuya Rüyamda gördüm onu Yolda gördüm soramadım Hafızamda bir ismi yok Unutmaya çalıştım da O beynime çakılmış Hayali