Yazar: Abdul Kadir Yaşar

Eski cezve kahvesi tatlı olur Gönül süvarisi ak atlı olur Yok deme Kadir Ulubatlı olur Sevda kalesini yerle bir eder

Hepimiz Allah kulu’yuz Hepimiz bir Ademoğlu Yazılanı çizebilmek Dünyada yaşamın yolu Sen kendini inandırma Melek sağı şeytan solu Ayırır da

Hayat sadece zevk dersen Uyanamazsın  rüyadan Bay duman da duman olur Gün gelir göçer dünyadan Güzel yaşamadan gitme Yararlan her

İsme sadaka verirsin Hoca cenneti üfürür İmam dua eder sonra İnsan yüzüne tükürür Beş beş daha kaç eder İşte size

Ben dünyayı unutalı çok oldu Dünya desen zaten çoktan bak oldu Hayallerim ümitlerim yok oldu Bundan sonra tüm dünya senin

Aşk değilsin sevda değil Sevgi dediğin nedir ki Tövbe ha…şa Allah’ıma Kıyaslama bu sevdamı Sen zerre bile değilsin Ama sana

Allah insanın gözüne Bir damla yaş değirmesin Düşmanının önünde hiç Bir santim baş eğirmesin Felek insanın bahtını Döndürüpte çevirmesin Yaşam

Daha yolun ilk başında Hayatın en genç yaşında Zalim hayat bak düşürdü Bir daha yeşil yaprağı Daha meyve vermemişti Ağlamıştı,

Sen boynu bükük gezme Seni göreni üzme Her derdin dermanı var Eksik etme duayı Kız sen derdini söyle Dermanını bulayım

Dünya güzeli der seversin Senden güzeli yok der översin Kaybettiğin an dizin döversin Dünya malı dünyada hoş gelir Kaybettim aradım

Gözlerin ne diyor ben bilmiyorum Ya seviyorum de ya sevmiyorum Evirip çevirme böyle naz etme Çaresizce zulüm’e götürme beni Gerçekten

Kazandığını getirir Yokluk ömrünü bitirir Var varlığını yetirir Uğraşmak hep cenk’in oldu Ömür dediğin nedir Çalış kazan durma yedir Amele’den

Dünyada bir ateşim Duman’ım uçar göğe Külüm kalır geriye Ateş gitti nereye Isıtırım insanı  Akıllı kullanırsa Yakarım külü kalır Kul

Akıl verirsin her başa Karşında olur bey paşa Gören görmeyenler şaşa Demez hocam sen çok yaşa Aklı kendine saklama İlim

Sevdim ben kendimi Mecnun zannettim Kalbini sevdama aşk–ı han ettim Dünyayı kendime hep zindan ettim Gözden kalbe düşen yaş ettin

Felek çemberi çevirdi Hayat elliyi devirdi Senle herşey bire birdi Yaşıyorum duvarlarla Sen yanımda olsaydın Kutsa’saydık  dualarla Bu gün benim

Ömrümün bir kısmı düz yerde geçti Yolumu rüzgar kesti boran biçti Yol verin sevdama dedim dağlara Dağlar bitti ova uzadı

Ömür burada bir asır Olsa sığar orada güne Burada geçmiş gün var Orada bakmazsın düne Dünyada var bir yarın Ahirette

Var olur gün sürer insan Gün olur can canan ister Bulur ise dünya cennet Bulamazsa zulüm olur Kazandım kâr’ım yetmedi

Arama güzeli hoş ‘u Sen doldur gönlünde boşu Ömür dediğin bir koşu Sahiplen bir eş et derler Uzak dur duman