SAHİ NEYDİ TEVAZU

Lügat anlamı itibariyle Arapça vaz’ dan türemiş olup, Türkçede alçak gönüllülük, yüzü yerde olma, gösterişsiz gibi anlamları ifade etmektedir. Bu özelliğe sahip kimseye de mütevazi denmektedir. Alçak gönüllülük ise kibirsiz davranmak, büyüklük taslamamak anlamlarına işaret ederek kibir ve gurur kelimelerinin zıddı olarak karşımıza çıkmaktadır. Terim anlamı itibariyle tevazu kavramı bir yandan bir insanın kendisini başkalarından daha büyük, daha üstün, daha önemli ve daha değerli olarak görmemesi hali, soyu sopu, malı mülkü, makamı mevkii, gücü kuvveti, şanı şöhreti, eşi dostu, boyu posu, ilmi irfanı, zühdü takvası ne kadar çok ve iyi durumda bulunursa bulunsun, bütün bunları yok sayıp kendini başkalarından üstün ve önemli görmemek tevazuun temelini teşkil etmektedir. Diğer yandan insanın Allah karşısında gerçek yerinin şuurunda olup, ona göre davranması ve halk arasındaki durumunu da bu anlayış çerçevesinde değerlendirip, kendini insanlardan bir insan veya varlığın herhangi bir parçası olduğunu kabul etmesini ifade etmektedir