Yazar: Abdul Kadir Yaşar

Dünya tanrının ağacı Her dalında ayrı meyve Her birinin bir adı var Hepsi ayrı ayrı renkte Hepsi yarından kuşkulu Hepsinin

Beni sevdiğin gibi Sevme kimseyi derdin Öksüz bırakma saydın Anne beni dövseydin Şunu yap bunu yapma Şişirirdin kafamı Yetim bırakma

Sen var iken kimse Yoktu yanımda Bundan sonra yokum Aramayın boşuna Sevdim de sevdama Sahip çıkan olmadı Yine sevdim yüreğim

DAHA NE OLSUN Kİ Selam vereni dost sandım Ben hep kendime aldandım Dost görünen insanlar Hiç yüzüme bakmaz oldu Gelmeyenler

Süveydadan süveydaya Giden yola aşk denir Önce eşk’e erişirsin Sonra meşk’e dönüşür Ne yönü tarafı vardır Ne görünen bir izi

Kara toprak içine Beyaz kefen içinde Girmenin anlamı Umuttur kalanlara Anlayan açıklasın Bana bu durumu Ölünün umurunda mı Kalanın umudu

Bir zaman hepimiz bebektik Hepimiz masum Hepimiz günahsız Ya… şimdi Yaş’ımızın taşıyamadığı Vebâller boynumuzda Taşıyoruz hayatta Zengin isen ne âla

Unutursun unutursun Söylenen bütün yalanları Düşünürsün ben mi.. Söyledim bütün bunları Ama imkansızdır Unutmak yalanları Bir bir gözünün önünde Görürsün

Din en son uç noktadır Sonunu bulamazsın Makul gizli ibadet Münafık’lık gösteriş Gören duyan bilen bir Boş değildir tapınmak Tanrı

  Suyunu çıkardık zehir içtik Hep olalım dedik biz hiçtik Ne uzadı ne kısaldı boyu Dünya ekin tarlası’dır bictik Güzeli

Ben öleyim dedim de Bitsin bu kahır çile Derdin binbir derler ya Bende milyon olmuş Haberim yok Aman.. dedim Allah

Ben kimsenin hayallerini Yıkmak için doğmadım Kalbimde zerre boşluk yok Sen yoluna ben yoluma dostça Hayallerini öldürme asla Hep umut

Birkaç kelime bir söz Görmesin onu kem göz Kırılsın derler elin Sussun isterler dilin Yatağında uykunda Sanırsın rüyada yım Basarlar

Dil yarası derin olur Ameliyat edilmez Kağıda yazılanı Silmek kolaydır Yüreğe yazılanı Silmek imkansız Hayat sen ne uzun Bir yolmuş’sun

İnsan neleri yaşar nelerini unutur Hatıra hazinedir zamanı da uyutur Geçmişte kalır hepsi neşe mutluluk çile Ben neleri yaşadım hatıram

Bir kaç kelime bir söz Görmesin onu kem göz Kırılsın derler elin Sussun isterler dilin Yatağında uykunda Sanırsın rüyada yım

Varlıkta iyilik meleği olmak Bir gülümsemeye sevinç dolmak Yoklukta hazan gülü gibi solmak Zor dostum zor çok zoruma gidiyor Varlığında