Yazar: Abdul Kadir Yaşar

Korkmadım Ne zehirli midyeden Ne mantardan Ne yılanın zehrinden . Hepsinin bir tarifi var Kendini  korumanın . Korktum İnsandan korktum

Bırakıp gittin ya Aşkımız öldü Rüzgarlar verdi sâlasını Ağaçlar kıldı namazını Bulutlar döktü gözyaşını . Toprağı bol olsun deme Gökyüzüne

Öğretmen babaydı Bir çocuk için sevilen Ama yinede korkulan Bazen imamdı Bazen polis İnsan unutamıyor Yaşlansada kalıyor İçinde ukde bir

Sevgin nar tanesi gibi Yüreğimde sayılmaz Ne kadar ekşi olsada Yemesine doyulmaz . Zaman geçtikçe kabuğu Hançersiz soyulmaz Nar Tanrı

Günlerden pazartesi Tam saatin yirmisi Evimizin neşesi Gönüllerin Ayşesi . Saza söze ferman ver Türkülere harman ver Doktor ilâç yazmıyor

  Bu yolun sonu yok derler Ben yine de dönemedim Malım mülküm tükenmez di Sefir idim sefil ettin . Sevgimizin

Git git bitmez ama  yollar yorulmaz Tükenmeyen akarsudur aşk yorulmaz Sevene sevdası  ne kadar sorulmaz Sende seviyorsun söyle ne  kadar

Sen hayat çiçeğimsin Sen uğur böceğimsin Benim göz bebeğimsin Ole Ela lal lal la . Yapma zır zır ağlama Yüreğimi

İlkbahar  geldi Açtı çiçekler Uçuştu kuşlar Öttü böcekler . Yazın aranır Duvar gölgesi Binbir çeşittir Yemiş meyvesi . Sonbahar gelir

Sen doğdun mutluluk güneşi doğdu Seninle kebabtır ekmekle  soğan Tanrı’nın mücevheri benim oldu Da.da dayı diyen diline kurban . Atta

Seni seviyorum dedin Bende seni seviyorum Herkes sevilir ama Herkese aşık olunmaz . Ömür boyu mutlu yaşa Yüreğin hep sevgi

Çemberi güllü olsun Şalvarı allı olsun Dili şeker ballı olsun Gönlü güzel yar bul Ana . Her laf sözü değsin

Sevdim mecnun olamadım Kol boynuna dolamadım Gül olupta solamadım Aşktan ölmek  dertten iyi . Sevmiyorum dedin ya İşte  o an

Sen kendini ne  sanırsın Gökten mi indin zembille Hiç kendini kandırma Erebildin mi menzile . Biraz düşün taşın dostum Bas

.Körün gözü topalın bacağı olsam .Soğukta üşüyen in bacağı olsam .Anasız yavrunun kucağı olsam .Bütün dualarım kabul olur  mu ?

Bin kurşunla can evimden vurdun Lal oldu dilim yürek  geldi dile Bal yemedik ağı içirtdin bize Yanık yanık türkülerle Ünzile

Malım yok mülküm yok Servetim çok arkadaş Beni batırmaya Kimsenin gücü yetmez . Malımın tapusu yok Eş dost  arkadaş  yâren

Eşi benzeri bulunmaz Önünde selam durulmaz Sevmekten gönlü yorulmaz Bizim Siyamlı gelin . Uzaylı değil acun dan Geldi dünyanın ucundan

Geldin geçtin önümden Doksan dokuz naz ettin Sen ne marka kadınsın Dokuz koca eskittin . Bilmem neyine yandım Kandırdık anamızı