TARSUS’TA TİYATRO GÜNLERİ (1)
Tam 22 gündür güzel Tarsus’umuzun her mahallesinde tiyatro vardı.Tarsus Belediye Başkanı Dr. Haluk Bozdoğan öncülüğünde Tarsus Belediyesi Kültür ve Sosyal İşler Müdürlüğü,kültür ve sanat etkinlikleri kapsamında Türk tiyatrosunun çok değerli isimlerini Tarsus’ta ağırladı.Ahmet Çevik tiyatrosu Tarsus’umuzun mahallelerinde 22 gün boyunca çok güzel bir oyun sergilediler.Aşırı sıcağa rağmen Tarsus’lular sanata ve özellikle tiyatroya hasret kaldıkları için yoğun bir ilgi gösterdiler.Neden hasret kaldığımızıda ifade edeyim.Tarsus’umuzda bir kültür merkezi var ama dört yıla yakındır kapalı. Yaklaşık 1,5 yıl kadar önce Tarsus Belediyesi kültür merkezini Kültür Bakanlığı’ndan devir aldı ama hala kapalı inşallah açılır diye umut ediyorum.
Bu oyunu kıymetli sanatçılarımız Ahmet Çevik,Ferdi Akarnur,Deniz Oral,Pekcan Türkeş,Seval Tufan,Uhde Seçil oynadılar.22 gün boyunca oynanan oyunu yaklaşık on dokuz bin kişi izlemiş.Bende bu oyunu iki defa izleme ve kıymetli oyuncu Ahmet Çevik bey ile bir söyleşi yapma fırsatını buldum. Sizleri söyleşimizin ilk kısmı ile başbaşa bırakıyorum.
Z.N.:Bize kendinizden bahseder misiniz?
A.Ç.:Ben Ahmet Çevik 1972 yılında İstanbul’da doğdum.Tüm öğrenimimi İstanbul’da tamamladım. 1991 yılında Levent Kırca- Oya Başar tiyatrosuna girerek oyunculuğa ilk adımımı attım.Aslında lise zamanında başlamıştı ama profesyonel değildim.1991 yılında bu şekilde oyunculara ilk adımımı atmış oldum.
Z.N.:Uzun yıllardır tiyatro yapıyorsunuz .Tiyatro sizin için ne ifade ediyor?
A.Ç.:Tiyatro benim şarj olduğum bir yer gerçekten öyle tiyatroda nefes aldığımı hissediyorum, seyirciyi çok seviyorum,seyirciye doğru bir şey verdiğiniz zaman,seyirci bunun karşılığını veriyor alkış olarak ve ben sahnede çok mutlu olduğumu hissediyorum,o yüzden Allah benim canımı da inşallah sahnede alır diye enerjimi o şekilde yolluyorum.
Z.N.:Sahnede iken seyirciden olumlu bir elektrik alıyor musunuz?
A.Ç. :Kesinlikle dediğim gibi doğru bir şey yaparsanız seyirci bunun size karşılığını veriyor alkış anlamında zaten finalde gördüğünüz alkışların tonundan insanların ayağa kalkmasından.Şu anda biz Tarsus’tayız yani Tarsus’ta yaşayan insanlar bunun sıcaklığını çok iyi biliyorlar her gittiğimiz yerde en az iki bin iki bin beşyüz kiişi geliyor ve bir buçuk saat o alanda o sıcaklığın altında tutmak bu insanları çok zor.İnsanlara para verseniz kaçar giderler bir müddet sonra o yüzden güzel bir ekiple güzel bir başarıya imza attığımızı düşünüyorum.Seyirci de zaten finalde alkışlayarak bize cevabını veriyor.
Z.N.:Kendinizi topluma karşı sorumlu hissediyor musunuz?
A.Ç.:Sanatçının kendisini böyle hissetmesi gerekiyor ben sanatçı olduğumu pek düşünmüyorum daha 50 yaşındayım ama öğreneceğim çok şey var.Ustalarımız var yaşayanlardan Metin Akpınar,Genco Erkal gibi çok önemli ustalar var benim için.Levent Kırca çok büyük bir ustaydı.Hala Levent Kırca’nın skeçleri insanlara yol gösteriyorsa umarım ben de o doğrultuda Levent Kırca’nın parmağının bir tırnağı olabilirim.Umarım Levent Kırca’nın çizdiği yoldan yürüyebilirim.
Z.N.:Pandemi nedeniyle sahneler kapandı.Bununla birlikte etkinlikler durdu.Bu sizi etkiledi mi?
A.Ç.:Etkilemez olur mu?Bir kere seyirciden uzak kalmak bizi çok etkiledi bir şekilde seyirci ile irtibat halinde olunca mutlu oluyoruz.Ben Nejat Uygur’la on beş gün çalıştım.Allah rahmet eylesin Nejat Uygur sahneye çıktıkça ayakta kaldı.Son dönemlerinde bildiğim kadarıyla doktoru sahneye çıkmasını yasaklamış ama o yine de çıkmak istedi.O yüzden pandemi döneminde sahneden uzak kalmak bizleri çok kötü etkiledi önce manevi anlamda ve sonra tabii ki maddi anlamda ama seyirci bizi özlemiş biz de seyirciyi özledik ufak ufak toparlanıyoruz.
Söyleşimiz devam edecek…..
